Gamze Artaman

Her Nefes’te yenilendim
Başka alemlere çekili verdim
Zihnim durdurdu beni
Eskilere tutunu verdim..

Varsayımlar ürettim,
Bildiğimi sanı verdim..
Her defasında Nefes’le
Hakikate dalıverdim..

Nefs’imdi beni benden çalan
Nefes’imdi beni bana  kavuşturan
Can gözüm usulca açılırken
Ezel şarabını içmeye koyulu verdim

Susmak bilmedim
Konuşu verdim
Durmak bilmedim savunu verdim
Dilek Hanım Can’ımı pek de güzel  yoru verdim..

Değerimi arar idim
Kapı kapı çalar idim
Şah damarımdan da yakıni
Nefes ile belleyi verdim

Bilgeliğin  Hakikati sükut imiş
Fazla kelam bu Yol’a zarar imiş
Ham ervah Zahir’e bakar iken
Batınî’den görmek kemal imiş

Kitabımı  açtırı verdiniz
Sırlara daldırı verdiniz

100. seans öncesi

Şems ile tanıştırı verdiniz
Tanımadığım Gamze’yi
Celal sıfatıyla öğrenmeyi
Yol’da olmanın gereği

Project’e  ediverdiniz
Benlik tozlarımı  silkelediniz
Nefsani kirlerimi  temizlediniz
Gâh uyur gâh uyanıkken ben
Derunumu pür-ü pâk eylediniz

Fakiri olduğunca kabul ediverdiniz
Eyvallah ı hal ile gösteri verdiniz
Yüreğime dokunuşlarınızla
Güzellik Güneş’ini kucağıma seri verdiniz

Ey Dilek!

Bazen  Gül bahçesisin bazense ateşten gömlek
İşte bizlere de böyle bir er kişi gerek
Gir canımızın ta içine gel de otur
Bu üryan gönüllere lazım hakikat budur

A nefs dumanından gözleri görmeyen (ben) !
A şeytanın  oyun taşlarını adam sanan (ben) !
A kendini bir şey yerine koyan (ben) !
A seni görünce utancından uzaklara kaçan (ben) !
Uyan artık, vazgeç  kendini aldatmaktan!
Varlıkta yok ol, koş Sevgili ’ye doğru!
Kurtul Nefes ile, dünyayı dönüp dolaşmaktan
Sevgili tatlı canının içinde senin!